ST. HELENA
augustus 2022

TERUG IN DE TIJD

 

Natuurlijk waren we gefascineerd door de geschiedenis van Napoleon, die op dit robuuste ontoegankelijke eiland in het midden van de Zuidatlantische Oceaan de laatste jaren van zijn veelbewogen leven in ballingschap had doorbracht. Zijn boeiende levensloop, door Johan OpdeBeeck in een tweetal dikke boeken prettig leesbaar opgetekend, hadden we al voor ons vertrek uit Kaapstad bestudeerd en nu kwamen we dan, net als Napoleon, onder zeil aan bij James Bay, de enige landingsplek van het beruchte St. Helena.

 

Napoleon bleek trouwens niet de enige onvrijwillige bewoner van St. Helena te zijn geweest: ook Chief Dinuzulu van Zululand en vele krijgsgevangenen uit de Boeren Oorlog. Daarnaast zijn er op St. Helena ook veel slaven te werk gesteld en ook Chinese arbeiders. Als gevolg hiervan is er een bijzondere cross-cultural mix van mensen ontstaan: the Saints. Vriendelijke, gemoedelijke en relaxte mensen, die naar je zwaaien vanuit hun auto en een sterke connectie hebben met hun unieke eiland St. Helena.

Longwood House

 

In tegenstelling tot James Town, ligt Longwood aan de oostelijke en dus meer vochtige kant van St. Helena. Napoleon was dan ook niet erg heureux met deze plek. Ook als wij bij Longwood House aankomen, is het er mistig en druilerig precies zoals we het ons hadden voorgesteld. We wandelen door de eenvoudige vertrekken waar de meubels in de eetkamer, zijn bad en sterfbed eruit zien alsof ze zojuist pas zijn verlaten. Het was niet toegestaan om foto’s te maken, maar we konden het toch niet laten om hier en daar een plaatje te nemen.

Ladder Hill

 

“Als je de Jacobs Ladder niet hebt gedaan ben je niet op St. Helena geweest”, krijgen we te horen van de Saints. Dus moeten we eraan geloven. 699 (hoge) treden leiden van James Town naar boven, naar Ladder Hill.

Het eiland is zo steil dat in vroeger tijden de meeste dingen alleen per ezel konden worden vervoerd. De trap vormt een ‘snelle’ verbinding naar het hoog gelegen fort met kanonnen om vroegere indringers uit James Bay te kunnen weren.

Dus beginnen we eraan en met om de 100 treden een kleine drinkpauze komen we uiteindelijk boven en genieten we nog even van een mooi zicht in het dal en ook op de baai waar we de Red Max tussen haar 2 boeien zien drijven. Gelukkig zijn de kanonnen niet meer in gebruik en zijn we veilig met onze rood-wit-blauwe vlag. De wandeling naar beneden is heel relaxed en het biertje na afloop, bij Anne’s Place smaakt natuurlijk wel erg lekker na zo’n beklimming.

© Red Max photography    |    Red Max webdesign    |     RedMax@live.nl